Gaat het écht om kleding?

Een tijdje terug meldde ik mij aan voor het jaarlijkse evenement voor Persoonlijke Kracht coaches. Een dag vol kleur, collega’s ontmoeten én de dames achter deze opleiding, die ik tot nu toe alleen online zag. Dat kan niet anders dan een geweldige dag worden! En daar hoort (voor mij) de voorpret bij van een gave outfit uitzoeken. Al vrij snel had ik bedacht welke outfit dat moest worden! Weliswaar niet in mijn grootste krachtkleur, maar wel met andere kleuren die van binnenuit perfect bij mij passen. En nóg belangrijker, ik voel me er geweldig in!

Dan komt er een mail met de laatste info over het evenement. En daar staat het: Het zou super gaaf zijn als je in je grootste kracht kleur komt (in mijn geval lila)!

Lila

Ik heb (nog) geen vavavoom outfit in m’n kast in die kleur. Nu ik weet dat lila mijn powertype is, kan ik niet wachten het perfecte item (of meerdere) tegen te komen in lila. Maar dat moment moet zich aandienen én ik wil dat het voldoet aan al mijn criteria. Maak ik het mezelf onnodig moeilijk? Nee hoor, dat is nu gericht shoppen. 

Toch slaat na de mail mijn twijfel toe. Er staat echt niet dat het verplicht is, maar ergens begint het te knagen. Dus toch maar eens online kijken. Op Vinted, op Marktplaats, Next Wardrobe en uiteindelijk toch ook op Zalando en Wehkamp. Ik kom de mooiste dingen tegen, maar niet in lila. Want weet je hoe moeilijk het is iets in lila te vinden wat niet schattig of truttig is…

Ik blijf zoeken en bekijk keer op keer hetzelfde, maar ik kan niet kiezen. Omdat dit diep van binnen niet is wat ik wil. Kopen om het kopen, het ‘dan doe ik dit wel ‘ gevoel. Ik heb een kast vol leuks! Of iets aantrekken omdat het ‘moet’ en daarna achter in m’n kast beland omdat het eigenlijk niet écht bij me past.

Waarom?

Waarom bekijk ik dan toch eeuwig dezelfde pagina, al bijna een week lang? Oud zeer, oude patronen die bovenkomen. En des te meer besef ik en VOEL ik waarom kleding dus gaat om je binnenkant. Het heeft geen ene f*ck te maken met het wel of niet kunnen vinden van iets lila’s. Dit gaat dieper.

Ik ben altijd gepest en kleding was mijn houvast, mijn anker. Ik droeg wat ik wilde en vond daarin mijn uitlaatklep. Ze vonden toch wel wat van me en me afzetten tegen de norm was een vorm van protest. Laat ze me maar pakken op m’n kleding, want daar voelde ik me tenminste zeker over.

En voor even ben ik weer dat meisje. Ik wil er, achter die laag bijzondere outfits, diep van binnen gewoon bij horen, aan de norm kunnen voldoen. Ik ben bang om (weer) buiten de boot te vallen als ik niet mee kan doen met de groep. Dáárom wil ik die lila outfit en het liefst ook nog iedereen verbluffen met een wow outfit.

Straks val ik buiten de boot…

Na een paar dagen worstelen met mezelf en m’n gedachtes, durf ik het eindelijk uit te spreken naar m’n man. En ik barst in tranen uit. Alle ‘oude’ pijn komt er uit. Hij stelt de vraag: ‘Waar ben je het allerbangst voor?’ ‘Dat ik buiten de boot val en ze er iets van vinden… En de vraag stellen; hé, is dat jouw krachtkleur? En dan moeten antwoorden: Nee… Want die wilde ik niet kopen.’

Waarop hij zegt: ‘Denk je dat ze niet bij je aan tafel willen zitten als jij geen lila draagt?’ Ik lach beschaamd en zeg: ‘Ja, natuurlijk wel.’ En hij vult aan: ‘Een van jouw kernwaarden die je uitdraagt, is dat je niet koopt om het kopen toch? Dus antwoord je: nee, dit is inderdaad niet mijn powertype kleur. Ik kon niks vinden naar mijn smaak en ik wil niet kopen om het kopen. Dat draag ik namelijk ook uit naar m’n klanten. En in deze outfit voel ik mij geweldig én hij hing al in m’n kast!’

‘DAT is véél krachtiger! En past daarom toch juist bij je Persoonlijke Kracht…?!’ En gelijk heeft ‘ie!

En nu?

Dus, wat ik als voorbereiding op het evenement ga doen? Ik pak het enige lila shirtje dat ik ‘toevallig’ al jaren heb uit m’n kast en ga alle mogelijkheden in m’n kast bij langs om het te combineren als nooit tevoren. Shoppen in m’n eigen kledingkast! En is dat niet naar tevredenheid? Dan kan ik altijd terugvallen op deze set, want daarin voel ik me hoe dan ook geweldig!

 

 

NB: dit gaat er NIET om dat ik de organisatie van dit evenement ook maar iets te verwijten valt. Zij geven enkel aan dat het leuk zou zijn dat je bepaalde kleuren draagt, met andere woorden, een dresscode. Nergens wordt gezegd dat dit verplicht is!! Wel laat het zien hoe iets wat ogenschijnlijk om kleding gaat, dus niet om kleding gaat 😉 En nu dit zo duidelijk ook bij mijzelf naar voren komt, heb ik een inkijkje gegeven in het effect bij mezelf, om vooral dat te illustreren.

Bekijk mijn andere blogberichten

Zomerse stofjes

Wat een hitte hè! Waarschijnlijk loop je met deze temperaturen het liefst de hele dag in je blote niksie, maar dat is …

Verder lezen

Klaar om jezelf weer vrouw te voelen?

Laat je gegevens achter en ik neem contact met je op om een afspraak in te plannen.

Berichtje sturen
1
Hallo, kan ik je ergens mee helpen?